កិច្ចប្រជុំពេញអង្គលើកទី៥ នៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សកុម្មុយនីស្តចិនអាណត្តិទី២០ ដែលបានប្រព្រឹត្តទៅនៅទីក្រុងប៉េកាំង ពីថ្ងៃទី២៦ ដល់ថ្ងៃទី២៩ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦ គឺជាកិច្ចប្រជុំពេញអង្គក្នុងអាណត្តិនេះ ដែលផ្តោតទាំងស្រុងលើប្រធានបទសំខាន់គឺការកសាងបក្ស។ បើកិច្ចប្រជុំពេញអង្គលើកទី៣ (ខែកក្កដា ២០២៤) ផ្តោតលើការធ្វើកំណែទម្រង់ឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងកិច្ចប្រជុំពេញអង្គលើកទី៤ (ខែតុលា ២០២៥) ផ្តោតលើសំណើផែនការអភិវឌ្ឍន៍ ៥ឆ្នាំលើកទី១៥ នោះកិច្ចប្រជុំលើកទី៥ នេះ បានបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់មកលើ «អ្នកអនុវត្ត» គោលនយោបាយទាំងនោះ ពោលគឺខ្លួនបក្ស និងកម្មាភិបាលរបស់បក្សផ្ទាល់។
កិច្ចប្រជុំបានអនុម័ត «សេចក្តីសម្រេចរបស់គណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សកុម្មុយនីស្តចិន ស្តីពីបញ្ហាសំខាន់ៗមួយចំនួនទាក់ទងនឹងការជំរុញការគ្រប់គ្រងបក្សយ៉ាងតឹងរ៉ឹងគ្រប់ជ្រុងជ្រោយឱ្យបានជាប់លាប់» ហើយឯកសារនេះត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈនៅថ្ងៃដដែល។ កិច្ចប្រជុំមានការចូលរួមពីសមាជិកពេញសិទ្ធិនៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សចំនួន ១៦២ រូប និងសមាជិកបម្រុងចំនួន ១១៧ រូប។ កិច្ចប្រជុំបានវាយតម្លៃខ្ពស់ចំពោះសមិទ្ធផលនៃការគ្រប់គ្រងបក្សយ៉ាងតឹងរ៉ឹងក្នុងយុគសម័យថ្មី ដោយលើកឡើងថា បញ្ហារ៉ាំរ៉ៃដែលធ្លាប់កើតមានក្នុងបក្ស ដូចជាការដឹកនាំរបស់បក្សទន់ខ្សោយ ការត្រួតពិនិត្យខ្លួនឯងធូររលុង និងទំនោរមិនល្អផ្សេងៗ ត្រូវបានដោះស្រាយពីឫសគល់។ បក្សនៅតែប្រឈមនឹង «ការសាកល្បងទាំងបួន» (ការកាន់អំណាច កំណែទម្រង់និងបើកចំហ សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ និងបរិយាកាសខាងក្រៅ) និង «គ្រោះថ្នាក់ទាំងបួន» (ការធ្លាក់ទឹកចិត្តខាងស្មារតី ការខ្វះសមត្ថភាព ការឃ្លាតឆ្ងាយពីប្រជាជន និងអំពើពុករលួយ) ដែលមានលក្ខណៈយូរអង្វែង ស្មុគស្មាញ និងធ្ងន់ធ្ងរ។ គោលការណ៍សំខាន់គឺ ការបម្រើបេសកកម្មរបស់បក្ស ចាត់ទុកការពង្រឹងនយោបាយជាគោលការណ៍ចម្បង គ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹងគ្រប់វិស័យ ផ្តោតលើការដោះស្រាយបញ្ហា ប្រកាន់ខ្ជាប់គោលការណ៍មូលដ្ឋានព្រមទាំងច្នៃប្រឌិតថ្មី អនុវត្តពីលើចុះក្រោម និងដឹកនាំបក្សតាមបទប្បញ្ញត្តិ។ ការពង្រឹងស្មារតីបក្ស ការអនុវត្តរបបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យ ការកសាងកម្មាភិបាល ការពង្រឹងអង្គការបក្សគ្រប់ថ្នាក់ ការកែលម្អរបៀបធ្វើការនិងវិន័យ ការប្រឆាំងអំពើពុករលួយ ការកសាងបទប្បញ្ញត្តិនិងស្ថាប័ន ការពង្រឹងប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យ និងការកំណត់ភាពទទួលខុសត្រូវ។
ភាពតឹងរ៉ឹងក្នុងការគ្រប់គ្រង បានធ្វើឱ្យប្រទេសចិនមានស្ថិរភាពនយោបាយ និង អាចពង្រឹងសមត្ថភាពក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយជាតិ ដែលបក្សកុម្មុយនីស្តចិនដឹកនាំប្រទេសដែលមានប្រជាជនប្រមាណ ១,៤ ពាន់លាននាក់ ហើយមានសមាជិកបក្សជាង ១០០ លាននាក់ និងអង្គការមូលដ្ឋានជាង ៥ លាន។ ក្នុងទំហំបែបនេះ គោលនយោបាយល្អណាក៏ដោយនឹងគ្មានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើប្រព័ន្ធដឹកនាំខ្វះវិន័យ ឬខ្វះការឯកភាព។ នៅពេលដែលប្រទេសចិនទើបចាប់ផ្តើមអនុវត្តផែនការ ៥ឆ្នាំលើកទី១៥ (២០២៦-២០៣០) ការពង្រឹងបក្សមានន័យថា ការពង្រឹង «ក្បាលម៉ាស៊ីន» ដែលនឹងបំប្លែងគោលដៅលើក្រដាសទៅជាលទ្ធផលជាក់ស្តែង ពោលគឺការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយគុណភាពខ្ពស់ ការច្នៃប្រឌិតបច្ចេកវិទ្យា និងការជំរុញតម្រូវការក្នុងស្រុក។ នេះជាហេតុផលដែលអ្នកវិភាគចិនមួយចំនួនចាត់ទុកការគ្រប់គ្រងបក្សយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ថាជា «លេខកូដសម្ងាត់» នៃភាពជោគជ័យនៃអភិបាលកិច្ចជាតិចិន។ ចំណុចសំខាន់ទី២ គឺការប្រឆាំងអំពើពុករលួយជាប្រព័ន្ធ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអនុវត្តមិនហ៊ានធ្វើអំពើពុករលួយ ព្រោះការអនុវត្តច្បាប់មានវិន័យយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ដោយមិនលើកលែងតំបន់ណា ឬថ្នាក់ណាឡើយ មិនអាចពុករលួយតាមរយៈការរឹតបន្តឹងការគ្រប់គ្រងអំណាច បិទចន្លោះប្រហោងនៃប្រព័ន្ធ និងដាក់អំណាចក្នុង «ទ្រុងនៃប្រព័ន្ធ» និង មិនចង់ពុករលួយ តាមរយៈការអប់រំសីលធម៌ ការពង្រឹងស្មារតីបក្ស និងការលើកកម្ពស់វប្បធម៌សុចរិតភាព។ សេចក្តីសម្រេចឆ្នាំ២០២៦ បានបន្ថែមទិសដៅថា ត្រូវដោះស្រាយទាំងរោគសញ្ញា និងឫសគល់ ដោយរួមបញ្ចូលគ្នានូវការដាក់ទណ្ឌកម្ម ការកែតម្រូវ និងការបង្ការ ព្រមទាំងភ្ជាប់ការកែលម្អរបៀបធ្វើការទៅនឹងការប្រឆាំងអំពើពុករលួយ។ ដូច្នេះ ការប្រឆាំងអំពើពុករលួយត្រូវបានមើលឃើញថាជាវិធានការបង្ការដើម្បីកាន់អំណាចរយៈពេលវែង។
ការពង្រឹងបទប្បញ្ញត្តិ និងស្ថាប័នបក្ស គឺជា «យុទ្ធសាស្ត្រមូលដ្ឋាន និងរយៈពេលវែង» នៃការគ្រប់គ្រងដ៏តឹងរ៉ឹង រួមមានការប្រកាន់ខ្ជាប់លក្ខន្តិកៈបក្សជាមូលដ្ឋាន និងការកែលម្អក្របខ័ណ្ឌបទប្បញ្ញត្តិឱ្យកាន់តែពេញលេញ ការលុបបំបាត់ «ច្បាប់លាក់កំបាំង» ពោលគឺទម្លាប់ក្រៅផ្លូវការដែលធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធផ្លូវការបាត់បង់ប្រសិទ្ធភាព និង ការពង្រឹងប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យ រួមមានការត្រួតពិនិត្យទូទៅរបស់គណៈកម្មាធិការបក្ស ប្រព័ន្ធដឹកនាំទ្វេនៃស្ថាប័នត្រួតពិនិត្យវិន័យ ការភ្ជាប់ការត្រួតពិនិត្យរបស់បក្សជាមួយបណ្តាញត្រួតពិនិត្យផ្សេងទៀត និងការចុះត្រួតពិនិត្យតាមវគ្គ។ ដូច្នេះ ការគ្រប់គ្រងបក្សលែងពឹងផ្អែកតែលើយុទ្ធនាការនយោបាយទៀតហើយ ប៉ុន្តែពឹងផ្អែកលើវិធានច្បាស់លាស់ ការត្រួតពិនិត្យជាប្រចាំ និងការកំណត់ភាពទទួលខុសត្រូវ។
ការកែលម្អរបៀបធ្វើការ និងការពង្រឹងទំនាក់ទំនងជាមួយប្រជាជន នៅតែជាឧបករណ៍ស្នូលក្នុងសេចក្តីសម្រេចឆ្នាំ២០២៦នេះ។ បទប្បញ្ញត្តិនេះផ្តោតលើការចុះមូលដ្ឋាន ការកាត់បន្ថយកិច្ចប្រជុំ និងឯកសារមិនចាំបាច់ ការកាត់បន្ថយពិធីការហួសហេតុ និងការសន្សំសំចៃ។ ចំណុចល្អគឺ វាប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ទៅលើបទពិសោធន៍របស់ប្រជាជនក្នុងការទទួលសេវាសាធារណៈ និងជួយកាត់បន្ថយ «ទម្រង់និយម» និង «ការិយាធិបតេយ្យនិយម» ដែលជាឧបសគ្គដល់ប្រសិទ្ធភាពរដ្ឋបាល។ ការរក្សាទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយប្រជាជនក៏ជាការឆ្លើយតបដោយផ្ទាល់ទៅនឹង «ហានិភ័យនៃការឃ្លាតឆ្ងាយពីប្រជាជន»។ ចំណុចពិសេសមួយទៀតគឺ ការទទួលស្គាល់ថា វិន័យតែមួយមុខមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ កម្មាភិបាលត្រូវមានចំណេះដឹង ជំនាញ សមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហា និងភាពទទួលខុសត្រូវចំពោះប្រជាជន។ សេចក្តីសម្រេចបានកំណត់ឱ្យអនុវត្តស្តង់ដារតឹងរ៉ឹងលើការអប់រំ ការជ្រើសរើស ការតែងតាំង ការគ្រប់គ្រង និងការត្រួតពិនិត្យកម្មាភិបាល ព្រមទាំងបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្សមានទេពកោសល្យ និងកម្មាភិបាលវ័យក្មេង។ ក្នុងបរិបទនេះ យុទ្ធនាការសិក្សាស្តីពី «លទ្ធផលការងារ» មានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះវាជំរុញឱ្យកម្មាភិបាលវាស់វែងភាពជោគជ័យដោយផលប្រយោជន៍ពិតប្រាកដរបស់ប្រជាជន ជាជាងគម្រោងបង្ហាញមុខ ឬតួលេខដែលគ្មានខ្លឹមសារ។
ដូច្នេះកិច្ចប្រជុំពេញអង្គលើកទី៥ នៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សចិនអាណត្តិទី២០ បានបង្ហាញថា ការគ្រប់គ្រងបក្សយ៉ាងតឹងរ៉ឹងគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ បានវិវត្តពីយុទ្ធនាការប្រឆាំងអំពើពុករលួយ ទៅជាប្រព័ន្ធអភិបាលកិច្ចផ្ទៃក្នុងដ៏ទូលំទូលាយមួយ ដែលគ្របដណ្តប់ទាំងស្មារតីបក្ស វិន័យ ការកសាងកម្មាភិបាល ការត្រួតពិនិត្យ និងភាពទទួលខុសត្រូវ។ ចំណុចល្អសំខាន់ៗរបស់វារួមមាន ការធានាស្ថិរភាពនយោបាយ ការពង្រឹងសមត្ថភាពអនុវត្តផែនការ ៥ឆ្នាំលើកទី១៥ ការប្រឆាំងអំពើពុករលួយជាប្រព័ន្ធ ការដាក់អំណាចក្នុង «ទ្រុងនៃប្រព័ន្ធ» និងការកសាងកម្មាភិបាលដែលមានទាំងវិន័យ និងសមត្ថភាព៕
ដោយបណ្ឌិត គី សេរីវឌ្ឍន៍ ប្រធានវិទ្យាស្ថានសិក្សាចិន នៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា
